Als ontwerper hou ik mij bezig met sociale vraagstukken. Samen met alle betrokkenen doe ik lokaal en doorlopend onderzoek en zoek ik naar oplossingen. Door middel van creatieve processen en tijdelijke ingrepen ontregel ik alledaagse situaties, die leiden tot ontmoetingen en nieuwe inzichten.

Buurten

Buurten is een lopend onderzoek naar ontmoetingsplekken in de Eindhovense wijk Woensel-West. Hoe en waar ontmoeten buurtbewoners elkaar in Woensel-West? Hoe ontstaan deze ontmoetingsplekken en welke factoren spelen hierbij een rol?

Met de buurtkar, onze microfoon en een verse kan koffie zijn Erik Peters en ik de wijk ingegaan opzoek naar verhalen van buurtbewoners en hun ontmoetingen. Zo hebben we de ontmoetingsplekken van Woensel-West letterlijk in kaart gebracht.

Buurten, een lopend onderzoek door Woensel-West
Fotografie: Gaia van Egmond

Alles voor de kunst!

Een kunstwerk in de openbare ruimte: het is voor iedereen zichtbaar. Zelfs wanneer je er niet op zit te wachten. Een beeld staat er vaak al jaren, meestal passeer je het zonder dat je het beseft. Soms vormt een kunstwerk een decorstuk van je dagelijks leven, soms wordt het ongemerkt een oriëntatiepunt, soms groeit het uit tot een bron van irritatie, vanwege
de aard van het kunstwerk of hoe er mee wordt omgegaan.

Openbare kunst is kwetsbaar. In een museum hangt of staat een kunstwerk veilig, maar buiten wordt het kunstwerk blootgesteld aan iedereen en hier moet het zich op eigen kracht zien te redden.

Het lijkt onduidelijk wie er verantwoordelijk is voor het werk. Het kunstwerk wordt genegeerd, verwaarloosd of het verdwijnt. Kunst voegt betekenis toe aan onze publieke ruimte. Het kan iets zeggen over de geschiedenis, onze identiteit, hoe we ons verhouden tot onze gezamenlijke ruimte.

Aan de hand van vijf acties rondom vijf publieke kunstwerken in Enschede heb ik de omgang met kunst in de publieke ruimte onder de aandacht gebracht, en daarmee de omgang met publieke ruimte. Kunstwerken staan immers symbool voor hoe we omgaan met de openbare ruimte.

Lees hier meer over de impact van het project:

ArtEZ-student Reinier: ‘We gaan bar slecht om met openbare kunst’

De simpelste kunstroof ooit: Hoe het werk van Ton Harmsen in Enschede verpatst werd op een forum

Paul Devens, Cone 8
Fotografie: Maarten Sipma

Ton Harmsen, Hegge auto’s
Fotografie: Maarten Sipma

Frans Peeters, Dubbele Verdikking
Fotografie: Maarten Sipma

Ariënsmonument, August Falise
Fotografie: Maarten Sipma

‘Autonome’ kunst en de boze buren

In de scriptie ‘Autonome’ kunst en de boze buren onderzoek ik of burgers en autonome kunst de openbare ruimte kunnen delen. Het onderzoek richt zich op de rol van de kunst in de openbare ruimte, zowel in het heden als in de geschiedenis, aan de hand van diverse voorbeelden uit de praktijk. Hiermee wordt in kaart gebracht hoe deze kunstenaars omgaan met hun autonomie in relatie tot het publiek. Door al deze facetten te behandelen wordt inzichtelijk hoe we in het vervolg met kunst in het openbaar om zouden moeten gaan.

‘Autonome’ kunst en de boze buren
Publicatie

Pittu, een fragment

Pittu is een verhaal over twee jongens geschreven door Tom van Veen. Het is een verhaal wat de schilderijen van Tom aan elkaar verbindt. Het ontwerp van Pittu heb ik gebaseerd op het ontwerp van tipboekjes. Na het lezen van het verhaal zijn de bladzijdes te gebruiken als tipjes.

Pittu, een fragment
Fotografie: Tom van Veen

De Voortuinen Expositie

Wat is het doel van een voortuin? Gaat het puur om esthetiek en uiting van identiteit of vervult een voortuin vooral ook een praktische rol? Tijdens een rondleiding langs acht verschillende voortuinen wordt het verhaal achter deze stukken grond op de grens van privaat en publiek terrein gedeeld.

‘De voortuinen expositie’ is gerealiseerd in samenwerking met Simon Wagter en Tom van Veen. Met dank aan de bewoners van Langelobrink 39 t/m 46.

De Voortuinen Expositie, rondleider: Simon Wagter
Fotografie: Tom van Veen

De Voortuinen Expositie
Publicatie

Untitled

Hoe communiceren wij wanneer onze beeldtaal niet voor ons wordt voorgekauwd? Is het überhaupt mogelijk om te communiceren wanneer iets geen titel heeft? Aan de hand van deze vragen doe ik onderzoek naar de relatie tussen beeld en communicatie.

Geïnspireerd op schilderijen en zeefdrukken van conceptueel kunstenaar Hans Koetsier creëer ik beelden die samenkomen in de vorm van een kwartetspel. De spelers maken gaandeweg het spel hun eigen taal.

Untitled
Gespeeld door: Marie Louise, Cas, Lisa en Leander

Wat is thuis?

Twee maanden zat ik zonder een eigen kamer. Ik sliep bij verschillende vrienden. Een eigen huis had ik niet. Door deze ervaring begon ik me af te vragen wat “thuis” eigenlijk betekent. Is het een plek waar jij omringd wordt door vrienden of familie, of een plek waar je one night stand een blijvertje werd? Thuis wordt wel omschreven als een woning waar iemand woont met de bijgedachte dat men zich er op zijn gemak voelt. Waar staat “thuis” voor in een tijd, waarin mensen op de vlucht zijn, op straat leven, steeds meer willen en steeds vaker en verder weggaan van huis? Voelen mensen zich nog wel thuis of kunnen mensen slechts nog verlangen naar dit gevoel?

Samen met Antonie Koenen maak ik deel uit van het collectief ‘Van die Jongens’. Doormiddel van een fietstocht naar het zuiden deden wij onderzoek naar wat “thuis” zou kunnen betekenen. Door verschillende mensen te ontmoeten en in gesprek te gaan over hun thuissituatie verzamelen we definities van het begrip “thuis”. Gebaseerd op deze definities maken wij verschillende werken, die tijdens de reis geëxposeerd worden in de openbare ruimte. Na de reis komen deze werken samen op ‘de Expofietsie’.

Wat is thuis?, Promotiefilm
Concept: Van die Jongens, Camera: Ignace Ekkelkamp

Wat is thuis?
Interventie